باقى احوال ايشان با ملك نور الدّين در وقايع سال آينده مذكور خواهد شد ، ان شاء اللّه . و از جمله وقايع اين سال آنكه خليفه مستنجد باللّه عباسى به‌واسطهء آنكه در وقت محاصرهء سلطان محمّد بغداد را بنى اسد ، كه در حلّه مىبودند ، با او موافقت نموده بودند و مع هذا بسيار فساد و جور از ايشان نسبت به رعاياى حلّه ظاهر مىشد ، ابن معروف « 1 » و [ امير ] يزدن بن قماج « 2 » را با لشكرى انبوه بر سر ايشان فرستاد كه جميع بنى اسد را از ولايت حلّه بيرون كنند . اكثر ايشان در بيشه‌ها درآمده متحصّن شده بودند . و چون بنى اسد به تشيّع مشهور و معروف بودند و يزدن بن قماج نيز از جمله شيعيان بود ، هرچندگاه در جنگ ايشان توقّف مىنمود ، كه شايد امرى واقع شود كه محاربه با بنى اسد نبايد نمود . آخر الأمر ، اين معنى بر خليفه ظاهر شد يزدن را معاتب ساخت . بنابراين ، بالضّروره به‌اتفاق ابن معروف متوجّه جنگ ايشان شده راه‌هاى آن بيشه را بر ايشان مضبوط گردانيد . بعد از وقوع محاربه خلقى بسيار از بنى اسد به قتل رسيدند ؛ چنانچه در بعضى تواريخ عدد مقتولان بنى اسد به چهارهزار نفر تعيين كرده‌اند . و اللّه اعلم . القصّه ، چون بنى اسد را اين حالت پيش آمد ، از ولايت حلّه بيرون رفتند و هيچ احدى از آن قبيله در حلّه نماند .

--> ( 1 ) . ابن معروف مقدّم المنتفق ، آن زمان در بصره اقامت داشت . با پيام خليفه به بغداد آمد . ( 2 ) . هرسه نسخه : برزن بن قماج .